Gewoon doen. Screw it, let us do it (sir richard branson).

Gewoon doen. Screw it, let us do it (sir richard branson).

Gewoon doen

Als kind wilde ik de zeehonden redden. No mercy, pamflet in elkaar geklust en daar ging ik, langs de deuren. Ik deed gewoon.

Als jong volwassene wilde ik een praat-daad-en-raadhuis oprichten. Ik zag veel mensen met vragen en een duidelijke hulpbehoefte, zonder geld. Ik wilde partijen bij elkaar brengen. Om niet. Pro bono. Ervaring en kennis delen, hulp bieden en gaan. Innerlijke stem? “Wie zit daarop te wachten? Dat is er vast toch al? Hoe dan? Nee joh, niet haalbaar.” Ik deed niets. Maar het verlangen bleef.

Het gaat om beginnen, volhouden, vele kleine stapjes

Het gaat om beginnen. En volhouden In wat je in je kern voelt. Daar word je blij van. Daar ligt je kracht.
Zeg ik een dikke 20 jaar later. Mooie jaren overigens. Ups & downs. Op een gegeven moment sprong ook ik en richtte mijn eigen bureau op.

Wat wil en voel jij?

Heb jij een plan? Een gevoel of inzicht? Je gaat een steen verleggen? Je hebt een gave, een talent, een helder weten, een diepe wens? Stick to it. Onderzoek. En ga.

Zet het in de stof. Daarmee bedoel ik: communiceer en profileer. Deel. Spreek je uit.

Bang voor afwijzing?

Zichtbaarheid is eng. Tenminste: dat vertellen we onszelf. Het is angst voor afwijzing. In de kern. Screw it.

Je bent geboren om te stralen. Hebt wel degelijk wat te vertellen. En absoluut iets bij te dragen. Je hebt je kunde, passie, compassie, menselijkheid, talent. Breng jezelf in. Ga ervoor. Let’s do it. 

Zodra je je gaat uitspreken, komen er mensen en mogelijkheden op je pad. Wat je aandacht geeft, groeit. Doe je mooie ding.

De wereld heeft jou nodig.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *