Verdriet? Rouw? Jouw manier is de mijne niet. Kleur bekennen.

Verdriet? Rouw? Jouw manier is de mijne niet. Kleur bekennen.

 

Kleur bekennen bij verdriet. Voordat de mix van eenieders heldere verdriet-kleur een diep donker bruin wordt.

Ieder heeft zijn eigen manier en zijn eigen behoeften

Iedereen heeft zijn eigen manier om met verlies om te gaan. En vooral heeft iedereen zijn eigen behoeften bij verlies. De een wil praten, de ander wil doen of gaat naar binnen. Soms is dat heel confronterend en maakt het eenzaam.

Je bent bijvoorbeeld geboren in hetzelfde gezin en je hebt dezelfde vader verloren. Je verwacht eenheid en eenzelfde manier van omgaan met verlies en verdriet. Zo was het toch altijd? Julllie waren er altijd voor elkaar. En toch kan het oude vertrouwde wegvallen. Waarom zien ze je nu niet? Willen ze praten terwijl jij stilte wilt? Waarom snappen ze je niet?

Ruis op de zender

Verlies veroorzaakt verschillende reacties. Vaak zijn ze op hoofdlijnen achteraf bezien wel hetzelfde, maar in het proces van rouwen kun je in een andere fase zitten dan de ander. Je krijgt ruis op de zender. Kunt elkaar niet meer vinden. Terwijl de impact van het verlies voor iedereen net zo groot is.

Ruis op de zender kan leiden tot stil of zelfs uitgesproken verwijt of vervreemding. Terwijl je zo hunkert naar liefde en begrip voor jouw pijn en gezien worden in jouw manier van rouwen.

Dat kan er voor zorgen dat je je alleen voelt en onbegrepen.

Eenzaamheid

Je zoekt de mensen die je onnoemlijk lief hebt. Bij wie je je altijd veilig voelde. Je wilt vastgehouden worden en getroost. Juist door hen. En dat willen zij ook. Ze zijn net zo goed op zoek naar jou. Hoe kom je bij elkaar?

In onze opvoeding en opleiding is er weinig aandacht voor omgaan met verlies. En dan sta je er ineens voor.
De een voelt, de ander denkt of praat veel. Je kunt ook volledig lam slaan. Er zijn 1000 kleuren mogelijk.

Het mag er allemaal zijn. Maar voor je het weet wordt de mix van kleuren in de interactie met anderen een donkere bruine brij.

Kleur bekennen en praten

Wat belangrijk is, is kleur bekennen. Ik ben rood, jij bent blauw. Ik wil graag helder blijven. Alsjeblieft geen paars. Ik zie jouw kleur, zie jij de mijne?

Praten. Geef aan waar je zit. Wat je nodig hebt. Vraag waar de ander zit. En wat diens behoefte is. Dan kun je samen en ook op je eigen manier rouwen. Toenadering en begrip. Samen afstemmen om weer te kunnen stralen. Blijf stralen he, de wereld heeft je nodig!

Vind je het fijn om ondersteund te worden, mail me dan. inge@inkcommunicatie.nl. Ik neem contact met je op. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *